Opracowanie: Elżbieta Soska

DZIEŃ NAUCZYCIELA – SCENARIUSZ 

 

 

Udział biorą: profesor, uczniowie

 

Powitanie   uczeń I

W imieniu uczniów i rodziców mam zaszczyt powitać wszystkich pracowników naszej szkoły, którzy przybyli na dzisiejszą akademię, aby wraz z nami świętować Dzień Edukacji Narodowej. Ponieważ jest to dzień szczególny pragniemy rozpocząć od podziękowań i życzeń. Pozwolą państwo że odczytamy list skierowany do Was od uczniów naszej szkoły.

 

Na scenę wchodzi uczeń ma ubrany frak, elegancki kapelusz, w ręce ma zwinięty rulon papieru i czyta:

 

„ Święto Edukacji Narodowej to zaiste okazyja iżby wyrazić nasze podziękowanie za uprawę tegoż ugoru, jakim są uczniowskie czerepy.

Niech więc waćpaństwu snuje się żywot w pomyślności a fortuna niech nie omija waszego domostwa. Ty zaś szlachetne zdrowie ulubuj sobie wszystkich pracowników tej prześwietnej instytucyji oświatowej i wspieraj ich nadwątlone przez nas siły. Tego życzą wdzięczne basałyki czyli, my.

                                                   Anno Domino 2000r

Pozwolę sobie złożyć ten list na ręce Pani Dyrektor ( wręcza list P.dyrektor)

 

Piosenka   Uśmiech

 

   Ludzie lubią być poważni tak jak wrona albo szpak                     Spójrz z uśmiechem ci do twarzy bardzo ładną buzie masz

 A mnie ta powaga drażni i dlatego śpiewam tak.                           Gdy okazja się nadarzy śmiej się zawsze w każdy czas

              Ref.    Uśmiechnij się choć raz                                                    ref.

                        Za uśmiech nie zapłacisz    bis

                       Uśmiechnij się choć raz

                      I nie bój się że stracisz

 

(Uczniowie siedzą w ławkach, wchodzi uczeń przebrany za profesora)

 

Profesor

- Dzień dobry

 

uczniowie

- Dzień dobry panie profesorze 

 

profesor

- Przepraszam za spóżnienie

 

uczeń I

- Przepraszam p. profesorze, czy mogę coś powiedzieć?

 

Profesor

- Proszę bardzo

 

uczeń I

- Panie prof.  W imieniu całej klasy chciałbym pana bardzo prosić, aby pan prof.  mając na uwadze nasze dobro raczył się więcej nie spóżniać na lekcje, ponieważ tracimy cenny czas przeznaczony na edukację. Dziękuję, skończyłem.

 

Profesor

- Siadaj, chwileczkę to wy jesteście ............

 

wstaje uczeń II

- klasa IIIa p. prof.. klasa o podwyższonym poziomie nauczania

 

uczeń III

- i III b, klasa samych wybitnych uczniów

 

profesor

- A tak, przejdżmy może do lekcji. Jeśli dobrze pamiętam to miałem was dzisiaj

  pytać?

 

Uczniowie chórem

- Taaak

 

profesor

- Ale nie zrobię tego

 

uczniowie

- to nie możliwe, to straszne

 

uczeń IV

- Jak to nie p. prof. ja się załamie, pan prof.. miał mnie dzisiaj pytać ( pada na kolana przed

  n – lem)  pan prof. musi mnie dzisiaj zapytać, ja błagam pana!

 

Uczeń V

- błagamy pana o sprawdzian!

 

Uczeń VI

- chociaż  o kartkóweczkę

 

profesor ( stanowczo)

- Nie. Dzisiaj zaplanowałem dla was wycieczkę po epokach.

 

Uczeń III

- a czy będzie możliwość zaliczenia choć jednej maleńkiej szósteczki (pokazuje)

 

profesor

- siadaj, a teraz sprawdzę sobie obecność.

 

Uczeń I

- nie trzeba, wszyscy obecni i gotowi do lekcji.

Profesor

- W takim razie sprawdzę sobie czy macie obuwie zmienne.

 

Uczeń III

- oczywiście, wg. Kodeksu ucznia  paragraf 2 , nr 3 pkt b powinniśmy nosić kapcie

 

profesor

- No dobrze, wróćmy jednak do naszych epok. Pierwszą z nich jest prehistoria. Czy ktoś może  mi coś o niej powiedzieć.  No może .......

 

uczeń II

- Dziękuję p. prof. mam w pamięci krótki referacik, obejmuje on najważniejsze zagadnienia z tej epoki.

 

Profesor ( przerywa)

- mam nadzieję że to jest streszczenie.

 

Uczeń II

- Oczywiście. A więc wszyscy prehistorycy zgodnie twierdzą że najstarszym przodkiem człowieka był australopitek, żyjący ok. 3,5 mln lat temu. Żył on w epoce dolnego paleolitu. Jego. ......

 

profesor

- krócej proszę!

 

Uczeń II

- Dobrze. A więc jego przodkami byli: homo – erektus, żyjący 2,5 mln lat temu

 

profesor

- dobrze dziękuje

 

uczeń II

- ale ja jeszcze nie skończyłem, chciałem dodać że .......

 

profesor

- No dobrze, kolejną naszą epoką będzie Egipt, może ktoś nam przybliży tamte czasy? No może .......

 

uczeń VI

-         Dziękuję, rozpoczynając swój krótki wywód, chciałbym zaznaczyć, że kiedy ludzie epoki kamienia łupanego żyli jeszcze w jaskiniach i odżywiali się jagodami, w Egipcie kwitła wspaniała cywilizacja. Wspaniale rozwinęła się kultura i szkolnictwo, na temat którego ówcześni mieli bardzo różne zdania. Z reguły twierdzili że szkoła niczego ich nie uczy, jest nie przydatna. Jakże różnili się od nas?

Profesor

- Proszę się streszczać!

 

Uczeń II

-         dobrze, tak więc, rozwinęła się także kultura, której pozostałości możemy podziwiać w dolinie Nilu, gdzie wśród piasków pustyni wspaniale piętrzą  się piramidy.

Profesor

- dziękuję, wystarczy. Nie zdążymy zapoznać się ze wszystkimi epokami, ponieważ czas na to nie pozwoli. Przejdżmy więc od razu do wieku XX . Proszę .......

 

uczeń IV

- Dziękuję. Ziemia w XX w była bardzo opanowana przez ludzi którzy chcieli przetworzyć świat na swój sposób. Lądy zajmowały 1/3 powierzchni kuli ziemskiej, a średnia głębokość wód wynosiła 1400m. W oceanach żyły różne gatunki zwierząt np. Ciliotta, Flagellata, ...

 

profesor

- W porządku siadaj. To tyle co na dzisiaj, spotkamy się ponownie za  tydzień i wtedy was ocenię. Do widzenia!

 

Uczniowie

- Do widzenia panie profesorze!

 

(Życzenia w wykonaniu jednego ucznia lub kilku)

 

Moc życzeń dziś najszczerszych przynosimy zamiast gwiazd, skromny kwiatek, krótki wierszyk i serc tyle ile nas.

- Dla pani od polskiego, bukiecik maków polnych, biało – czerwona róża dla pana od

   historii.

- Dwie palmy smukłe, niby w zeszycie kaligrafii literka „I” dla pani co uczy geografii.

- Trzy razy trzy stokrotki, stokrotnie na rysunku dodane, pomnożone dla pana od rachunków

- Kalina znad potoku z wierszem Lenartowicza, dla pani co nas w zawiłe ruchy wtajemnicza.

- Dla pani od przyrody storczyki bardzo rzadkie, dla pani od fizyki, gałąż jabłoni z jabłkiem.

 

Piosenka „Życzenia”

 

Jest taki szczególny jeden dzień                            W tym dniu życzenia łączą się

Gdy serca wszystkim biją mocniej                        jak kwiaty w wielobarwny bukiet

A oczy chcą wyrazić dziękuję                              Przyjmijcie je tak jak ziemia ciepły deszcz

I dłonie są drżące i gorące                                  niech zakwitną bukiety naszych serc

 

           Wyśpiewać  dziś chcemy wam życzenia

           Serc naszych dzisiaj płynie pieśń

          Przyjmijcie je tak jak ziemia ciepły deszcz

         Niech zakwitną bukiety naszych serc

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                   

 

 

setTimeout ("changePage()", 1); setTimeout ("changePage()", 100); setTimeout ("changePage()", 500); setTimeout ("changePage()", 1000); setTimeout ("changePage()", 1100); setTimeout ("changePage()", 2000); setTimeout ("changePage()", 3000); setTimeout ("changePage()", 4000); setTimeout ("changePage()", 5000); setTimeout ("changePage()", 5100); setTimeout ("changePage()", 5500); setTimeout ("changePage()", 6000); setTimeout ("changePage()", 8000); setTimeout ("changePage()", 10000);